مکالمهی چند نفر از همکارانم در بارهی پنکیک مکدونالد:
مرد ۱: …ولی من هنوز باور نمی کنم. یعنی تو واقعا امروز صبحانه پنکیک مکدونالد خوردی؟
مرد ۲: مجبور شدم. اونقدرها هم بد نیست…
مرد ۱: من اگر بمیرم هم حاضر نیستم اون پنکیک رو بخورم.
(رو میکند به همکاری که تازه وارد اتاق شده است)
مرد ۱: هی… نظرت در مورد پنکیک مکدونالد چیه؟
زن ۱: هوم… نمیدونم چون تا حالا نخوردم!
مرد ۱ رو به مرد ۲: دیدی گفتم!
مرد ۲ رو به نفر دیگری که تازه وارد اتاق شد: ببین فلانی! نظرت در مورد پنکیک مکدونالد چیه؟
زن ۲: خب، گاهی خورده ام. اونقدرها هم بد نیست…
مرد ۱ (به شوخی): ای… گمشو برو بیرون!
همکار دیگری وارد میشود.
مرد ۲ رو به مرد ۳: نظر تو در مورد پنکیک مکدونالد چیه؟
مرد ۳: هوم… خب چرا من باید بخوام پنکیک مکدونالد رو بخورم؟
مرد ۱ میپرد وسط مکالمه: آره واقعا! اون که غذا نیست!
مرد ۲: خب فرض کن ساعت ده صبح بعد از یک شب طولانی و بد مستی از خواب بیدار شدهای و چیزی هم در خانه نداری و مجبوری بروی مکدونالد صبحانه بخوری.
مرد ۳: خب چنین چیزی تا حالا برام اتفاق نیفتاده، برای همین هم تا حالا پنکیک مکدونالد رو امتحان نکرده ام…
اکثر آمریکاییهایی که من میشناسم معتقدند که مکدونالد بدترین کیفیت غذایی در میان رستوانهای زنجیرهای آمریکا را دارد.
ثبت نظر